page_banner

محصولات

سیستم فیبرینولیتیک و کیت تست DIC

توضیح کوتاه:

سیستم فیبرینولیتیک بخش مهمی از سیستم انعقادی است و نقش حیاتی در حفظ سیالیت خون و یکپارچگی عروق دارد. فعال کننده لیزوژن و مهارکننده فیبرینولیز.فرآیند اصلی فیبرینولیز را می توان به دو مرحله تقسیم کرد، یعنی فعال سازی پلاسمینوژن و تجزیه فیبرین (یا فیبرینوژن).


جزئیات محصول

برچسب های محصول

محلول انعقادی

سلسله

نام محصول

اببر

سیستم فیبرینولیتیک و DIC

محصولات تخریب فیبرینوژن

FDP

دی دیمر

دی دیمر

پلاسمینوژن

PLG

α2- آنتی پلاسمیناز

α2-AP

مهارکننده فعال سازی پلاسمینوژن

PAI

آنتی ژن فاکتور فون ویلبراند

آنتی ژن فاکتور vW

سیستم فیبرینولیتیک بخش مهمی از سیستم انعقادی است و نقش حیاتی در حفظ سیالیت خون و یکپارچگی عروق دارد. فعال کننده لیزوژن و مهارکننده فیبرینولیز.فرآیند اصلی فیبرینولیز را می توان به دو مرحله تقسیم کرد، یعنی فعال سازی پلاسمینوژن و تجزیه فیبرین (یا فیبرینوژن).

پلاسمینوژن (PLG): PLG توسط کبد سنتز می شود.هنگامی که خون لخته می شود، PLG به مقدار زیاد روی شبکه فیبرین جذب می شود.تحت تأثیر T-PA یا U-PA، PLG به پلاسمیناز فعال می شود و باعث انحلال فیبرین می شود.پلاسمینوژن یک بتا-گلوبولین تک زنجیره ای با وزن مولکولی 80000 تا 90000 است. در کبد، مغز استخوان، ائوزینوفیل ها و کلیه ها سنتز می شود و سپس وارد جریان خون می شود.برای بزرگسالان، 10-20 میلی گرم در 100 میلی لیتر پلاسما.نیمه عمر آن در جریان خون 2 تا 2.5 روز است.به راحتی به بستر خود، فیبرین جذب می شود.

مهارکننده فعال کننده پلاسمینوژن (PAI) و بازدارنده ضد پلاسمینوژن α2 (α2-AP).PAI می تواند به طور خاص به T-PA در نسبت 1:1 متصل شود تا آن را غیرفعال کند و PLG را فعال کند.اشکال اصلی PAI-1 و PAI-2 هستند.α2-AP توسط کبد سنتز می شود.مکانیسم اثر به شرح زیر است: α2-AP با نسبت 1:1 به PL متصل می شود و کمپلکس تشکیل می دهد که فعالیت PL را مهار می کند.F ⅹ ⅲ باعث می شود α2-AP به صورت کووالانسی به فیبرین متصل شود، که حساسیت فیبرین به PL را تضعیف می کند.

مکانیسم تخریب فیبرین: PL نه تنها فیبرین بلکه فیبرینوژن را نیز تجزیه می کند.PL فیبرینوژن را برای تولید قطعات X، Y، D و E تجزیه می کند.تخریب فیبرین منجر به قطعات x', Y', DD, E' می شود.همه این قطعات در مجموع محصولات تخریب فیبرین (FDP) نامیده می شوند.

خون حاوی فیبرین است که فعال و هیدرولیز می شود تا محصولات تخریب خاصی به نام "محصولات تخریب فیبرین" تولید کند.D-dimer ساده ترین محصول تخریب فیبرین است و افزایش سطح D-dimer نشان دهنده وجود هیپرانعقاد پذیری و هیپرفیبرینولیز ثانویه است.بنابراین، غلظت جرم d-dimer در تشخیص، ارزیابی کارایی و پیش آگهی بیماری‌های ترومبوتیک اهمیت زیادی دارد.

فاکتور فون ویلبراند (آنتی ژن مرتبط با فاکتور VIII) یک گلیکوپروتئین بزرگ است که در پلاسما و اندوتلیوم وجود دارد و به پروتئین های دیگر، به ویژه فاکتور VIII متصل می شود و از تجزیه سریع آن جلوگیری می کند.در بیماری فون ویلبراند وجود ندارد.کنسانتره فاکتور فون ویلبراند/فاکتور هشت نقش کلیدی در درمان بیماران مبتلا به بیماری فون ویلبراند دارد.فراکسیون مولتیمر فاکتور فون ویلبراند در دستیابی به هموستاز بسیار موثر است.

فاکتور فون ویلبراند (VWF) یک گلیکوپروتئین چسبنده بزرگ است که برای چسبیدن پلاکت به ساب اندوتلیوم در محل آسیب عروق، تجمع پلاکت ها برای تشکیل پلاک پلاکتی و تثبیت فاکتور VIII (FVIII) در گردش خون مورد نیاز است.کمبود یا نقص VWF منجر به بیماری فون ویلبراند (VWD) می شود.تشخیص دقیق و تعیین خصوصیات VWD مستلزم پانل آزمایش‌هایی از جمله آنتی‌ژن VWF، اندازه‌گیری فعالیت VWF، فعالیت FVIII، مولتی‌مرهای VWF و اندازه‌گیری‌های اتصال VWF است.

تعیین توالی نواحی خاص VWF نیز ممکن است در تشخیص مفید باشد.نوع 1 (نقایص کمی)، نوع 2 (نقایص کیفی) و نوع 3 (نقص کامل) باید

برای ارائه درمان مناسب متمایز شود.


  • قبلی:
  • بعد:

  • HOME